vrijdag 24 september 2021

MJPA'S MEDitatietjes: deel1.IRRITATIE-MEDITATIE

MJPA'S MEDitatietjes: deel1.IRRITATIE-MEDITATIE

Serie MJPA's MEDitatietjes

In het kader van irritatie-omleiding. Van slachtoffer naar schepper.
Irritatie kan in vele vormen opspelen en een valkuil worden  omdat je aandacht erin meegezogen wordt.
Van kwaad tot erger.
Het is wijzer om de perceptie van een bepaald kwaad te gebruiken als prikkel  om bewust wat anders te doen.

LET WEL: de irritatie zelf is dan geen ongewenst verschijnsel meer. Die behoor je dus niet te onderdrukken,
alleen anders te richten. Dit onderscheid is essentieel. Anders word je een onderdrukt persoon, met afstompgevaar,
dit is schadelijk voor de persoonlijkheid. Als je er tenminste niet in gelooft dat je je ‘ego’ op moet geven... Olala.

Goed onderwerp voor een irritatie-meditatie is voor mij de muilkorf, pardon mondkap.

MUILKORF-MEDITATIE

Muilkorf* op! Geen ontkomen aan?
Ik moet dit soms dragen op mijn werk. In het O.V. wordt er nog immer op aangedrongen.
Kijk als het moet, wanneer het werkelijk nut heeft, zoals in de zorg, dan is het wel een ‘no-brainer’. Zou zeggen dat de zorgvrager dit bepaalt.
Maar wanneer het dragen dubieus is, omdat de kosten groter zijn dan de mogelijke baten, wordt het een ander verhaal.

Wat bedoeld is als hersenspoeling en denigrerend overkomt, is de constant herhaalde opdringende indoctrinerende niet-aflatende oproep
om een mondkap te dragen in het O.V.:
“Het is verplicht om tijdens de hele rit een mondkapje te dragen dat je mond, neus en kin bedekt.”
“It is mandatory to wear a facemask that covers your mouth, nose and chin for the entire journey.”
Of iets dergelijks, diverse vervoerders bezigen varianten hierop.

Wat nu gedaan? Weigeren kan niet altijd. Met tegenzin dragen kan een wissel trekken op  je/onze/de/mijn stemming
en daarmee de geestelijke gezondheid.
Wanneer je niet oppast  dreig je slachtoffer te worden  van grotere irritatie OF vermijdingsgedrag
(om de irritatie uit de weg te gaan), OF nog erger: een automatische acceptatie-modus...  

Een soort mindswitch in: ‘ik accepteer’, het gelaten over je heen laten komen.
Veel mensen luisteren er helemaal niet meer naar, maar dat doen ze door zich af te sluiten,
en dat is schadelijk voor de sociale interactie mensen**

Het automatisch accepteren is figuurlijk levensgevaarlijk: omdat deze houding, door het automatische karakter ervan,
in je persoonlijkheid kan sluipen en daar schade veroorzaken; het beperkt je leven door (gewoontes in) contact met anderen te frustreren.
Wanneer je teveel accepteert, kan dat leiden tot een staat van grotere opgefoktheid  die er op verkeerde momenten uit kan knalluh;
of het leidt tot nog sterkere zelfonderdrukking  en vandaaruit zelfs depressie.

Dit soort shit valt gelukkig om te vormen, te transformeren. Door middel van bewuste MOEITE, een soort ‘meditatie’.
Door dit soort oproepen  aan te wenden als prikkel  om dankbaarheid of compassie  op te wekken in jezelf.

Als dankbaarheids-opwekker: voor wat je nu allemaal ook bent (bvb gezond, relatief vrij) en allemaal wel ter beschikking hebt!!
Dus op het moment van de oproep MOEITE doen je daarop te focussen.
Deze oproep is dan het signaal daartoe. In plaats van jezelf toestaan om je erger te gaan irriteren.

Als compassie-opwekker: door op dergelijke momenten actief te denken hoe het moet zijn om als slaaf (tot-slaaf-gemaakte)
door het leven te moeten gaan. In welke shituatie dan ook, maar dan heel de tijd!
Je kan jezelf aldus trainen in compassie, dus als compassie-opwekker.
Tegelijkertijd train je incasseringsvermogen. Dit is de bonus!

AMBULANCE-MEDITATIE   
Ander aardig voorbeeld van irritatie-meditatie is de sirene van een ambulance.
In mijn buurt kunnen ze er wat van, op lege wegen zelfs, meer eerder hoorde ik deze ook vaker dwars door de stad heen.

De weledele ambulance, het horen van het vaak indringende geluid hiervan, kan ik ook gebruiken om dankbaarheid te bezigen voor mijn gezondheid
of voor de mij ter beschikking staande middelen  om mijn gezondheid  op peil te kunnen houden.
In plaats van mij er rot aan te ergeren en/of afreagerend te gaan schelden ofzo.

Vervolgens kunde er nog een schepke bovenop doen  door ook nog eens dankbaarheid te koesteren dat je de kans krijgt om dankbaarheid te koesteren. Dat gaat dus nog een stapke verder, door ‘het kwaad’ te gaan bedanken. Is voor gevorderden!

Maar dit lukt allemaal niet altijd. Dan is het tijd voor zelf-compassie: oppeppende zelftalk met iets in de geest van:
‘Jaja vriendlief, ik begrijp best dat je hierdoor boos wordt. Ok dat mag ook, toe maar’.
In eigen beheer kun je dit zelfs uitvergroten, even extra boos worden, lekkel uiten!! Hehe, dat lucht op!
Op die manier is er geen mogelijke externe schade naar andere personen toe, bedoel als je op de verkeerde plek je boosheid uitleeft,
kan dat extra problemen opleveren. 

Daarna kun je een dergelijke zelfdialoog vervolgen met het jezelf niet veroordelen  maar aanmoedigen om andere manieren te proberen.
Het is uiteindelijk een kwestie van eerder in (leren) grijpen: want als het boosballetje gaat rollen dan escaleer je sneller,
hoewel dat vaak relatief subtiel kan blijven. bijvoorbeeld met zelfkritiek en eenvoudige negatieve gedachten.
Deze worden dan geïmplanteerd in je geest, weetje.

Dergelijke dingen sharen kan natuurlijk ook in interactie met een ander persoon.
Maar het is handig als je deze niet persee nodig hebt.

++
wanneer je extra durft bij te dragen aan her-hersenspoeling inda openbare ruimte, kun je je verwaardigen
om een alternatieve tekst ten gehore te brengen. Iets als:
“Het is verplicht/ om na ieder beraad/ de notulen van de vergadering/ te delen met de kamer”
“It is mandatory/  that after each Governamental meeting/ the notes are shared/ with the Parliament”
Dit is een afweging, want hiermee verstoor je zelf natuurlijk ook de gewenste stilte...

Aummmmmmmm en over!

Nadere inspiratie en verdere verdieping:
1. “De Tools”, Phil Stutz en Barry Michels
2. “STANDVASTIG”, Svend Brinkmann
3. “De troost van de filosofie”, Alain de Botton


VOETNOTEN
*Wat er grappuig was, is dat niet al te lang gelee, er na enige discussie, een wet aangenomen is  die juist een hoofddoek of bivakmuts verbiedt, met als argument: herkenbaarheid.
Nu kun je beweren: “nood breekt wet”, maar destijds vond men dit blijkbaar dermate zwaar wegen dat die wet aangenomen is.
De nadruk op handhaving van mondkap  zonder dat daar veel opbrengst tegenover staat, geeft ernstig te denken.
Dit is echter louter een politikke voetnoot.

**mondkappen veroorzaken SOCIALE SCHADE doordat contact met medemensen en het lezen van gezichtsexpressie-signalen moeilijker wordt.
Los nog van het afstand houden. En de hersenspoelende oproepen om dat ding te dragen.

in den beginne droeg ik deze
deze ademt toch vrij goed!”
wanneer je goed kiekt  ‘+}”

 

donderdag 27 mei 2021

Spirituele Snacks: "Gezonde twijfel is het zaad van ware spiritualiteit".

Serie Spirituele Snacks
Een gloeiendnieuwe serie.
Hapklare blokjes kennis, gebracht door uwe studiepik, wetenschepper en kennissoldaat MJPA.
Omdat er teveel mis-leiding in omloop is.

Gezonde twijfel  is het zaad  van ware spiritualiteit.
Boute uitspraak?
Daar twijfel ik niet aan!  ;+}

Alles zeker (denken/geloven te) weten is funest voor ontwikkeling.
Dan zit je al snel vast in eigengereidheid/koppigheid (karakterdeposities) of
(nieuwe verzies van) voorgeprogrammeerde paden (dogma’s).

Als je alleen maar bevestigd wil worden in je eigen gelijk (wat je gelooft of wil geloven)
kun je niet groeien. Natuurlijk is bevestiging prettig en zeker nodig. Uitdaging echter ook.

Aan alles twijfelen is vanzelfsprekend waardeloos.
Dan is er wat mis met de persoonlijkheid.
Dergelijke basale onzekerheid is niet de soort twijfel die hier bedoeld wordt.
Daarom spreek ik over gezonde twijfel. Deze kun je zelfs spiritueel noemen.

Ongezonde twijfel, basale onzekerheid, leidt eerder tot rigide vasthoudendheid of blinde overgave aan  een vorm van voorgeprogrammeerd geloof.
Dit dient, terwille van ontwikkeling, beter bekeken te worden.

Gezonde twijfel kan soort van methodisch toegepast worden.
Als gewoonte, met passende plaats voor zowel loslaten als vastbijten.
Ter ere van manifestatie en ontwikkeling van spirit.

Niet twijfelen, het ‘zeker weten’ kan erg goed voelen. Omdat je van onzekerheid af lijkt te zijn.
Dit geeft een kick, eigenlijk een vorm van arrogantie.
Oftewel: ware spiritualiteit wil altijd verder bevragen, dooronderzoeken, wagen te twijfelen!

Het ‘zeker weten’ kan iets dreinends, iets opdringerigs hebben.
‘Zeker weten’ is meestal niet veel meer dan een wensdroompje of navolging van een dogma.
Daarmee wordt het dom...

Door dogmatische ‘gelovigen’ wordt blind geloof zelfs als deugd gezien.
Je moet dan “sterk zijn in je geloof”.
Tja als je dat aangeleerd krijgt dan heb je heel wat af te leren.

Of je weten goed gefundeerd is of slechts wishful thinking kan gecheckt worden.
Is er sprake van confrontatie of afweer?!

Confrontatie betekent onder meer: doelbewust feedback en andere meningen/waarnemingen toelaten, opzoeken en verwerken.
Afweer is wanneer je dergelijke confrontatie juist uit de weg gaat, dit buitensluit
en bij voorbaat niet nodig of nuttig vind (of in het ergste geval zelfs bestrijd)
omdat je het immers al ‘zeker weet’. Check jezelve!!

Voor gezonde twijfel is een portie lef nodig.
Als je niet waagt om te bevragen en dieper te onderzoeken, dan blijf je haperen.
Op een bepaald nivo van een gedeeltelijke waarheid.

Waarheid kent mijns inziens meerdere ‘dimensies’: lengte, breedte, diepte.
Lengte: wat in het verlengde ligt, of meer details van iets.
Breedte: andere uitingsvormen van dezelfde principes
Diepte: andere principes, een andere invalshoek op waarheid
Meer waarheid huist dus in verschillende soorten nuances!

Je kunt nergens blind op vertrouwen. Niet op een ideologie. Niet op gevoel of intuïtie.
Niet op een persoon of institutie. Altijd dient er een vast element van gewetensvolle reflectie aanwezig te blijven.
Als je de spirit van leven (=ontwikkeling) wil eren tenminste.
Het ware eergevoel!


KOUTRAINING ALS SPIRITUEEL PAD?

KOUTRAINING ALS SPIRITUEEL PAD?

MJPA in ijsbad thuis als kersttractatie
Is dit mogelijk? Jawel, voor enkelingen. Zoals meneer Wim Hof bijvoorbeeld.
Vanuit zijn missiedrift en het meetrekken van mensen hierin, gaat hij het ook als dusdanig promoten.
Maar voor de allermeesten geldt dit niet.

Echter je kan elementen van koudetraining aanwenden  ten behoeve van fysieke, mentale en spirituele discipline.
Binnen je eigen pad, je eigen flows.

Het principe achter koutraining is dat een goedgedoseerde stressprikkel een vorm van training is.
Het is een vorm van sport. Zodat ook opgaat dat wanneer het teveel is, dit helaas schadelijk wordt. Topsport is zelden gezond.
Wanneer het te weinig is, train je onvoldoende en zullen resultaten tegenvallen.

Koutraining prikkelt tot aanmoediging. Om koude te weerstaan helpt het om jezelf aan te moedigen.
Als je dat niet doet, kun je minder aan. Of je wil het het weerstaan van de kou niet aangaan.

Zo is kouddouchen voor mij dus ONDERDEEL van manieren/gewoontes waarmee ik mijzelf mentaal op scherp zet. En mijzelf fysiek gezond houdt.

Heb flink geëxperimenteerd en blijf daar ook altijd mee doorgaan. Experimenteren kun je leren!
Ook met meer/langer koutraining. Tot ik van de ‘koude kermis’ thuiskwam en een koublessure opliep.
In m’n schrijfhand, dus dat was even schrikken.

Een niet-bacteriële ontsteking. Deze gelukkig weer weg kunnen werken met hulpmiddelen van mama Aarde, waarvoor dank,
maar dit duurde wel een maand wat vrij lang is. Toen bedacht ik mij, kwam ik er dus door schade achter,
dat langer/extremer koutrainen ook meer belasting voor het lichaam betekent
en daarmee ook de noodzaak voor (ingepland) herstel na een dergelijke trainingssessie. Rust dus.

Vergelijk het maar met een intensieve duurloop: na een marathon rennen, moet je ook extra rust inplannen, anders pleeg je roofbouw.

Zocht de grijze zone van onderkoeling soort van welbewust op.
Het is niet verkeerd om met gezonde voorzichtuigheid je grenzen te verkennen. Niet roekeloos, niet te tam.

Eind november rilde ik naar huis toe na een koudompeling van 15 minuten. Het water was toen al 4-5 graden.
Kreeg m’n schoenen niet meer dicht. Dacht: ‘dit is bijna gevaarlijk’...
Daarna heb ik neopreen handschoenen en voetschoentjes aangeschaft.
Omdat het geen nut heeft om lang met dode handen en voeten rond te banjeren.

Afgelopen kerst 20 minuten in een ijsbad binnen, dat was tussen de 4 en 6 graden.
Maar eerlijk gezegd was de 10 minuten in buitenwater met volle maan een paar dagen erna klappertandend erger.

Een ijsbad speelde een klein bijrolletje in mijn processen, maar het blijkt dat langduriger kouddouchen in de winter
(met bewegend water dus) of het in de winter buiten zwemmen belastender is dan een ijsbad binnen
(waarbij de temperatuur van de lucht dus veel hoger is en er ook geen wind heerst).
Het komt stoer over zo’n ijsbad, maar biedt mij geen toevoegende waarde.

Koutraining is zeker niet per definitie spiritueel. Je kan het weliswaar als vaste gewoonte handhaven, wat gezond kan zijn, maar niet persee spiritueel.
Het kan gebruikt worden als mentale pijnstiller, wat fijn is, maar ook niet persee spiritueel.
Koutraining kan verder vastzittende stress breken. Schadelijke stress is een overdosis stress of voortdurende (over-)prikkeling.
Dat veroorzaakt schade en daarom dien je jezelf te begeleiden in wat werkt.
Maar door koutraining kan je ook extra star worden. Door het op drammerige manier uit te voeren.

De mogelijke spirituele impact voegt zich toe wanneer de verstilling die goedgerichte koutraining oproept,
gebruikt wordt om verdiepingsprocessen in jezelf bewuster te begeleiden.


VERSCHIL TUSSEN PRINCIPE EN METHODE.
Een methode is een vertaling, een implementatie van een principe. Een principe kan vaak op talloze manieren vertaald en ingepast worden. 

Zovele mensen, zovele persoonlijk passende processen en gewoontes.
Besef dat de uitgangssituaties (zeer) verschillend kunnen zijn, gebaseerd op een samenspel van vele factoren.

Daarom is navolging van een bestaande methode vrijwel nooit de beste mogelijkheid.
Vergelijk het met een standaardrecept of een standaarddosering.
Wanneer deze algemeen of gemiddeld gedefinieerd wordt, betekent dat allicht een bepaalde veiligheid
maar vaak is het te veel of te weinig! Niet echt afgestemd, bedoel ik.

Wel is een ontwikkelde methode soms een goede manier om kennis te maken.
Maar daarna is het beter om persoonlijker af te stemmen, te finetunen,
of om te vormen om het beter passend te maken binnen je persoonlijke pad.
Ik noem dit het P.E.P.-concept: Pikken En Perfectioneren. Oftewel je begint met imiteren, daarna ga je integreren. Iets dergelijks, je snapt ‘m.

MEER (langer/extremer) is uiteraard niet synoniem met beter... Alles op z'n tijd en dat voelen, aansturen en handhaven is een hele opgave.

HIER m'n eerdere uitgebreide artikel over KOUDDOUCHEN

zondag 21 februari 2021

TEGELWERK-21.1

NEEM VAKER EEN TEGELTJE MEE.

Een verse serie TEGELS van de Spirituele Veiligheidsdienst.
Voor in de keuken, op de plee, de agenda of waar dan ook ze passen.
Ook aardig als reactie online!

Hier ga je meer van horen!

dus altijd blijven ademen!

 

kijk, ik zet de tijd s'-avonds uit!

jazeker maar bezin je terdege op het verschil tussen drugs en medicijn!


TUURLEUK!
levenswijsheid van de kapitein!


BETERE MANIEREN!
da snappie wel hee!

een der allerbeste

vanzelfsprekend!
 

jazeker meneer Descartes

tijd moet gemeesterd worre.

zeg eens, luister Boeddha!

of noem je dat liever compassie?
reken maar!

en nou ophouden met je gezeur...



 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

houd ze in de gaten!

het grootste complot heet LOBBY.
HEEL GOED.
dat is fijn!
ikki herhaal

In aanvulling op de eerdere verzamelingen. 

Alsjeblieft, dankjewelletjes.

;+}

bijna buiten de post gevallen. gerecycled gedicht van mijzelve.

donderdag 29 oktober 2020

MIJN GEVECHT MET DE KOUDEDOUCHE deel 1

MIJN GEVECHT MET DE KOUDEDOUCHE deel 1
EIGEN KOUDE-TRAINING                            
speciaal voor beginners en licht-gevorderden   

INTRO
“3-2-1: en KOUD”. De switch!
Na een aantal flinke ademhalingen gaat die koude kraan aan: ‘HAAA!!!’.

Begon najaar 2018 met de veelgeprezen wisseldouche. Dus eerst warm, daarna koud afdouchen. Het bleek aardig te doen: heel rustig aan heb ik dit op m’n eigen manier uitgebouwd. 

In dit artikel ga ik manieren beschrijven  om koude te leren aankunnen. Met verslag van variaties. Er zijn vele details.
Er is met name speciale aandacht  voor het jezelf begeleiden  in een persoonluk ontwikkelingsproces.
In plaats van het vaak voorgeschreven navolgen van een kunstje
in de vorm van een regime, dat door forcering  gemakkelijker tegenzin kan gaan opwekken...   

Wisseldouchen, kouddouchen eigenlijk, is de basis van koudetraining.
Bestaand in zowel mildere vormen voor beginners/zwakkeren/zieken,
alsook wat extremer voor meer gevorderden/durfals/gezonde sterken. 

Kom de laatste tijd diverse artikelen tegen met meer aspecten over het wisseldouchen, zie de links onderaan deze kop. Hieruit kun je checken wat aanspreekt, deze geven mogelukke input voor je eigen experiment.

Koudetraining spreekt mij aan. Mijn spirit was geactiveerd, de wens/het verlangen/de intentie  reeds opgewekt!
Vanuit deze aanwezige inspiratie-sparkle  ging ik vervolgens mijn geest voeden  
door serieus leeswerk en geselecteerde filmpies te koekeloeren op You Tube en omstreken.
    

Haalde basale informatie uit ”Koud Kunstje”, geschreven door auteur en sportinstructeur Koen de Jong  
met input van Wim Hof. Dat boekske had ik vantevoren op vakantie gelezen. Alsmede”Oerkracht”,  
de NL-vertaling van het boekwerk van de sceptische Carney, Scott die zowel bij de Wim was geweest,
maar ook bij andere ‘guru’s’ weerstandstrainingsmethodes volgde.
Door dit laatste boekie besefte ik gelijk dat onze Wimmert er een eigen mainstream dinges van gemaakt heeft,
met zijn “Wim Hof Methode” (WHM). Zogezegd ‘voor iedereen’,
maar ikkizelf werk voor 2 mensen die een beademingsapparaat benutten, dus dat is grootspraak.
 

Tevens is zijn zelfverzonnen (bij elkaar gesprokkelde, sommigen noemen het gestolen) methode,  
ongeschikt voor bepaalde zieken, zie VOOR WIE?/WANNEER NIET!

Wel vormt koudetraining voornameluk een geweldig middel  ter voorkoming van kwalen en terwille van flowverbetering, daar doe ik het voor. Er bestaan echter vele  varianten van ademhalingsmethodes. Een andere selectie daaruit  zou wel eens veel geschikter kunnen werken. Ik spreek mij daarom uit voor meer persoonlijke afstemming!

Het boekje "Verademing", ook geschreven door Koen de Jong samen met de psycheloog Bram Bakker,
gaat over het enorme belang van een ondiepere en vooral trage BASISademhaling. Dit wordt wel aangestipt in "Koud Kunstje" maar daar wordt volstaan met de mededeling dat je eerst dient te ontspannen.

Tijdens het fijnschrijven (redigeren) van dit uitbundige artikel kwam ik het beste beginnersboekie tot-nu-toe tegen: "Start vandaag met ademen", pakkende titel. De schrijvers hiervan zijn wat minder bombastisch qua aard, kwam dit tegen dankzij een verwijzing in een blog. Dit boek schenkt een zeer helder beschreven breder overzicht. Met o.m. aandacht voor houding.

Anyway, overwoog in mijn begin zo’n eendaagse ijsbadtraining te volgen. Maar dat kwam allemaal niet uit.
En achteraf bleek dit niet nodig te zijn voor mij. Zelf een ijsbadje binnen doen kan ook, dit vergt enige voorbereiding.
Verder kun je buitentrainen, dus buiten in koud water gaan. Er zijn nog een paar andere vormen en variaties,
zie verderop onder de kop PROCES.

Van begin af aan  heb ik de genoemde wisseldouche gecombineerd  met 1x per week in de Gaasperplas te gaan. 

Des zomers ga ik daarzo zwemmen, maar in de winter was het vooralsnog te koud daarvoor voor mijn persoontje.
Al is m’n plan het zwemmen  zolang mogeluk vol te houden richting winter, vooralsnog meestal met het hoofd boven water. Ben heden opgeschaald naar 2x per week, wil meer momentum creëren.

Gewoon doen! Daar draait het om, maar voorbereiding is zeker nuttig. Evaluatie is trouwens ook onmisbaar.
Beschouw het als een zegening dat ik deze vermogens kan ontwikkelen.

“KOM MAAR OP!”
Het koud douchen gaat niet echt vanzelf  en velen hebben of ontwikkelen er helaas een aversie tegen.
Dit artikel is bedoeld als bijdrage om geïnspireerden  daartoe te behoeden.
Inzet is zeker vereist, beter te zien als “liefdevolle discipline” zoals ik dit graag benoem.
Deze benodigde goedgeleide inzet  dient mijns inziens te passen  binnen persoonlijk afgestemd flowen/stromen.
Zodoende kun je nameluk pas echt  duurzame eigen gewoontes opbouwen.
Met behulp van wat ik noem GOLFBEWEGINGTRAINING (zie kader).

Ben zelf een laat-startert. Was al een jongere oudere (50+) wanneer ik aanving!
Dit maakt zeker verschil want wanneer ik jongerder was geweest,
dan had ik waarschijnlijk sneller feller extremer  kunnen gaan.
Maar eveneens is de kans aanwezig  dat ik eerder afgehaakt had. Mijn nivo van stabiele toewijding,
alsmede inzicht in opbouwen en handhaving van flows, is meegegroeid met mijn leeftijd.
Ozo.

Methodiek is het belangrijkst, passende variaties voor betere afstemming daarbinnen zijn vaak heel welkom
en TRUCJES kunnen helpen in dit proces; deze staan door de tekst heen geaccentueerd aangegeven, snappie!

Plus een GOUDEN TIP (zie onder PROCES).

LINKS INTRO:
*Wisseldouche kan ook relaxter, door telkens te switchen tussen warm en koud, gewoon snel OP EN NEER
*Strak en fit met wisseldouche
*Koud afspoelen na je warme douche, gewenning in fases.
*Goeie samenvatting van de wisseldouche

MAAR WAAROM?!
Afzien voor de lol? Nee toch!
Dit is inderdaad niet direct voor de leut bedoeld. Maar niet alles wat ik doe  moet mij op een directe manier genot geven!
Ontwikkeling* acht ik belangrijker. 

Eerluk gezegd vind ik koutraining overrated. Het is geen wondermiddel. Wat je vaak ziet is dat iemand vanuit een ongezonde beginshituatie serieus en gewetensvol een bepaald middel toepast en de levensstijl aanpast, waardoor er grote impact en vooruitgang op kan treden die dan aan het gebruikte middel wordt toegeschreven. Terwijl het een samenspel is.

Koudetraining is bepaald niet nieuw, kuurbaden bestaan al lang en de sauna zelfs sedert mensenheugenis.
Er is heden sprake van oplevende belangstelling. 

Je dient het ongemak, de toegediende stressprikkel als gevolg van kou, te leren omvatten.
Toch ontvang ik wel degeluk tevens genot, dat is zeker niet onbelangrijk.
Soms, maar niet altijd, tijdens de inspanning, dit is dan direct gratis genieten.
Voorts als bonus, na de inspanning. Dan ontvang ik geregeld de rush van levendige prettige tinteling,
je voelt je bloed stromen. En het is zalig om des avonds na een intense zwembeurt in koud water na te gloeien op de bank.

Dit onthoud ik! Het lijkt erop dat dit steeds meer toeneemt, nu ik geleerd heb hierop te letten.
Door met regelmaat koud te douchen  wen je aan goedgeleide koublootstelling, waardoor je in de winter standaard beter met kou kan omgaan. Prijs mij gelukkig dat m’n verwarming nooit aangezet hoeft (maar ok, soms wel met een extra trui aan in de winter), dat is stukken gezonder voor de longen.

Kouddouchen schenkt fysieke, geestelijke en emotionele waarde. Op langere termijn met name.
Natuurlijk is het geen wondermiddel, aangezien die niet bestaan.
Het gaat meer om opbouwen van waardevolle ondersteunende gewoontes.

FYSIEKE TRAINING
Koud douchen activeert. De bloedvaten en de bloedsomloop worden getraind.
Je ‘schrikt’ rr goed wakker van: energie wordt opgewekt, veerkracht gestimuleerd.
Het is verschrikkelijk goed voor het lichaam, tenminste wanneer je het goed uitvoert.
Het bloed trekt zich gedurende de koudeprikkeling terug  waardoor organen tijdelijk sterker worden doorbloed.
Het immuunsysteem krijgt volgens de geschriften een boost.
In vele blogs worden bepaalde vermeende resultaten van onderzoeken netjes nagepraat:
over aanmaak van witte bloedlichaampies en het rondpompen van lymfe; voor mij is dit niet te controleren.
Je voelt je fit, that’s it!

Er wordt gesteld dat je sneller herstelt. Omdat door de activiteit  die door de stress van kouprikkeling wordt opgewekt,
ook afvalstoffen beter worden afgevoerd.

Onder meer in het boek “Koud Kunstje” wordt geopperd dat er bij koudetraining  sprake kan zijn van een speciaal soort vetverbranding, kijk maar na!  Echter je voedingspatronen hebben daarop ook grote invloed, evenals je standaard ademhalingspatronen (dus buiten directe bewuste training daarvan om).

HELDERDERE GEEST
Ja, kouddouchen zorgt voor focus. Omdat door de opgewekte koudeprikkeling de geest leeggemaakt wordt,
je kan dan even nergens anders meer aan denken. Probeer maar!

"Het binnenkomen van zintuiglijke indrukken neemt de plaats in van inwendig gebabbel"

Deze focus kun je vervolgens voeden  met passende porties  mentale training.
Focus is ook 1 van de 3 pijlers van de Wim Hof Methode. De andere 2 zijn koudetraining en ademhaling.
Ik heb mijzelf aangeleerd de dag te beginnen met koud douchen  en direct erna aan de slag te gaan
met wat voor mij op die dag het belangrijkst is, dit heet: “kikkerslikken”.
Dit momentum benuttende.

Je bemerkt gaandeweg meer geestelijke helderheid, wanneer je dit proces aangaat.

Opgeruimd en “ready to work”. Maar daar dien je dus wel wat voor te doen he.

BETERE STEMMING
De basale verbetering van je algemene emotionele gemoedstoestand sluipt er gaandeweg in.
Deze is een natuurlijk gevolg  van het volgen van een passend proces, het bij voortduring uitvoeren.
Maar in feite van je algehele levensstijl.

Soms is er dan die directe zegening van de hartjubel.
Ken je dat gevoel? De emotionele impact van een soort opspelend aanwezig ‘hartorgasme’.
De positieve stemming kan ook gesterkt worden  door oprechte dankbaarheid te koesteren.
Of, klinkt wappie maar het werkt, door te gaan staan lachen tijdens het kouddouchen. 

VOETNOOT
*”Ontwikkeling” > “direct genot”; gerangschikt in mijn volgorde van prioriteiten; “interessant” is voor mij ook waardevoller dan alleen direct “leuk”
en “gezond” staat voor mij boven alleen direct “lekker”. 

LINKS WAAROM:
*de kracht van kou  is trouwens officieel gezond!
*is koud douchen gezond: 11xvoordeel
*Challenge: waarom koud douchen?


VOOR WIE?
Voor vrijwel iedereen. Gezonde voorzichtigheid is daarbij voorwaarde. Voldoende lef ook!

Veel zieken kunnen er toch baat bij hebben.
Alleen bij sommige ziektes en ongemakken is het oppassen geblazen, zie: WANNEER NIET!

Als je strakkies als ‘kwetsbare oudere’ graag naar een verzorgingstehuis wil gaan, dan zeg ik:
‘pas op, niet doen hoor die koude douche, neen want die is heus te naar.’
Echter tegen degenen die meer intens willen leven, krijg ik de neiging om analoog aan Wim Hof te brulluh:
‘kom op mothersuckers!’. Maar alleen een welgemeend: “KOM OP!” voldoet ook welletjes.

Niet voor watjes? Er zijn ook zat vrouwen, oudere mensen en zieken die dit beoefenen. Waaronder mijn bloedeigen moedertje van 83 jaar. Zij is er onlangs mee begonnen, wist even ampertjes wat ik hoorde. Natuurlijk afgestemd.
Mensen gingen het haar gelijk afraden, maar gelukkig is ze eigenwijs zat om dit in haar eigen flows
verantwoord toe te passen. Zij plukt vruchten van een sober leven  en woont nog steeds zelfstandig.

Als je oud, heel jong, zwakkerder of overgevoelig bent, hoef je het niet persee iedere dag te doen.
Kan bijvoorbeeld om de dag, of hoe het in je eigen levensstroom passend is!
Koud afdouchen kan ook heel kort. Als je maar goed ademt!!

Gezonde sterke mensen en gevorderden kunnen uiteraard juist wat extremer gaan.
In die gevallen is dit absoluut aan te raden. Dat houd de gewoonte levendig en dynamisch nameluk.


WANNEER NIET!
Voor zover ik momenteel weet  is er alleen bij ademhalings- en hart-ziektes sprake
van speciale voorzichtigheid en voorzorg. Anders ga je ‘rennen met een gebroken been’.


Over astma verschillen de meningen en ervaringen. Wanneer er hierbij sprake is van hyperventilatie
dan dient die eerst genormaliseerd te worden.
Een lichte vorm van hyperventilatie komt overigens veel voor  in onze opgejaagde maatschappij...
Om dit op te lossen moet je beter UITademen.

Bij Lyme, vermoeidheidsziektes, reuma e.d. KAN koudetraining helpend ondersteunen.
En goedgedoseerde regelmatige afgestemde
juiste ademhalingsbeoefening zeker.

Wijs kiezen en goede regelmaat hanteren  zijn echter vaardigheden en helaas geen vanzelfsprekendheden.
Mensen met ziektes bezitten vaak ook geestelijke patronen/gewoontes die niet erg sporen
met wat beter passend voor hen zou zijn. Vandaar dat speciale aandacht daarvoor  essentieel kan wezen.

Bij specifieke spierkramp is extra oplettendheid vereist. Omdat kou tot meer verkramping kan leiden.
Op dergelijke plekken lijkt wisseldouchen nuttiger.
Bij spijsverteringsmoeilijkheden wordt aangeraden om te wisseldouchen op de buik zelf, niet enkel koud.

Vanuit zijn eigen ervaring en spirit van enthusiasme dacht Wim Hof een ‘missing link’ in de speurtocht
naar meer algehele gezondheid  gevonden te hebben  met koutraining. Dit is bij nader inzien relatief.

Het is inderdaad een feit dat koutraining de lichamelijke weerstand kan op peil kan houden of vergroten.
En de geest laten verstillen  wat bij allerlei vormen van stress heel erg waardevol is.

Zelf ben ik van mening dat juiste ademhaling(-soefeningen) belangrijker zijn.
Maar tijdens  koutraining kun je die ook toepassen.
Toch zal koutraining niet voor iedereen werken, er wordt doorgaans veel te makkelijk gebruld dat iets ‘voor iedereen’ is.

Zonnebaden, slaap, beweging, sex, ademhalingsbeoefeningen, sport, dans, yoga, reizen, lezen, gesprekken, muziek, zang, voeding, natuurlijke medicijnen  etc. zijn allemaal potentieel belangrijke onderdelen  van leefstijl.
En dit alles bestaat in extreem veel vormen.
Via ieder van deze onderdelen van het leven  kunnen bepaalde complicaties opgelost worden.
Er bestaat een overvloed aan natuurlijke geneeswijzen. Per mens en per periode verschillen accenten.
Selectie hieruit en gebruik ervan is mijns inziens zeer persoonlijk.

Waarmee ik wil zeggen dat het mogelijk weinig zinvol is  om jezelf een kouderegime op te leggen ‘omdat het gezond is’. Pas daarmee op want voor jou is het wellicht niet zo.
Omdat andere manieren van leefstijlaanpassing die je -in eerste instantie- meer aanspreken  vanuit dergelijke inspiratie waarschijnlijk belangrijker zijn!

Echter als de kou je trekt: DOE HET gewoon, gewoon doen. Op passende wijze.
Want koutraining is wel zeer direct en dat kan een groot voordeel zijn  wanneer je het aankunt en aandurft.
Mens durf te experimenteren.

LINKS VOOR WIE?/ WANNEER NIET!:
*twee vormen van hyperventilatie
*KOEN VERGELIJKT
*WHM en Buteyko bij ziekte

KADER  WIM HOF
Alras besefte ik dat Wim H. een beest is; in bezit van een zooi records. Daarmee bemachtigde hij de geuzennaam: “ijsman”. Waar ie apetrots op is.
    
Hij begon jong  met de kracht en het enthusiasme  van een oprechte wereldverbeteraar.
Zag een oud filmpie van hem  bij het illustere programma Paradijsvogels, zowaar!

Onze Wim is een extreem gedreven man. Scott van “Oerkracht” noemt hem een  “profeet/dwaas”,
de man gaat er vol voor op excentriekrachtige manier. In eerste instantie is ie echter meer een  topsporterstrainer. Meneer staat er gaarne mee op de foto.
Maar dat maakt hem, vind ik, minder geschikt  voor afstemming op beginners of zwakkeren.
Aangezien hij daar niet vandaan komt, dat is niet zozeer zijn directe ervaring.

Zijn zwakte is  dat ie ernaar neigt te pretenderen ‘iedereen’ te kunnen helpen. Wim Hof is behebt met een gurucomplex met daarbij een stukske grootheidswaan
dat hij de wereld gaat redden  met zijn methode. Wim Hof kan een hoop maar wil teveel denk ik, al lijkt ie laatst wat gematigder te zijn geworden.
Wel een echt mens, sterk en dapper ook, dat kun je van tevelen helaas niet beweren.

De kracht van zijn razende enthusiasme is soort van onstuitbaar. Hof bezit de gave  om mensen te inspireren en mee op sleeptouw te nemen.
Hij heeft zelfs meermaals de Kilimanjaro te Kenia bedwongen, samen met een team van volgelingen  met ziektes waaronder hartaandoening, M.S. en kanker.
Met behulp van zijn Wim Hof Methode (WHM) vooraf  in combi met bepaalde specifieke (weer andere) ademhalingsbeoefening terplekke
ter voorkoming van hoogteziekte. Waarvoor hulde!

Het blijkt dat de aanbevolen ademhaling binnen deze Wim Hof Methode (WHM) gebaseerd is op bewuste hyperventilatie: het adempompen  om zuurstof te laden. Arbitrair door hem geselecteerd, afkomstig uit de veelvormige yogatradities van Pranayama. Deze manier is wel degelijk zinvol  alvorens prestaties te leveren.
Maar absoluut niet iets om constant te lopen doen!

In de loop der tijd heeft Wim zeer veel geëxperimenteerd, waardoor ik dacht: ‘nou, dat kan ik ook hoor!’.
Je kan je wellicht voorstellen waar 2 jaar doelgericht experiment toe kan leiden.
De WHM als geheel  heeft mij nooit helemaal aangesproken, heb van begin af aan mijn eigen experiment gevolgd.
Er is terechte kritiek uitgeoefend: die is niet mis, maar soms meer muggenziftend, zie de links.

Inmiddels is er heel wat onderzoek verricht. Eerder werd gedacht dat Wim Hof een uitzonderlijk mens was.
De grap is dat hij een tweelingbroer heeft, waardoor bepaalde genetische factoren kunnen worden kortgesloten.

Geloof persoonlijk in wat ik “gezond voorzichtuig” noem. Met gestage opbouw gericht op langere termijn.
In plaats van stomweg  een standaardmethode met een voorgeprogrammeerd regime  na te volgen. Of je te verliezen in teveel maximaal gaan.
Persoonluk afgestemd is mogeluk beter, al is de daartoe benodigde experimentele instelling  niet per definitie direct voor iedereen weggelegd,
aangezien goedgericht experimenteren  een vaardigheid is. Zie het kadertje verderop.
Wanneer je enigzins conformistisch bent ingesteld, is het op een veilige wijze navolgen  zeker zo handig, aangezien je ergens dient te beginnen!

Er is heden een nieuw boek van Wim Hof gearriveerd.
Hierin zijn begeesterd geschreven levensverhaal, een overzicht van gedane onderzoeken met persoonluk commentaar.
Hij schrijft dat ie 25 jaar lang de hele winter door in buitenwater zwom. Dat zal je leren!
Het boek gaan over ZIJN methode vanzelfsprekend EN met meer aanvullende maniertjes/trucjes om kou te kunnen weerstaan. Ook details voor gevorderden.
Leest lekker enne is de moeite waard. Ga er zeker wat uithalen: inspiratie, oefeningen en details.

LINKS KADER WIM HOF:
POSITIEF OVER METHODE:
*ALGEMEEN OVERZICHT
*kort verslag van deelneemster
*reclame van een trainer
*Fysieke voordelen Wim Hof Ademtechniek

KRITIEK OP METHODE:
*The Wim Hof Mouth-Breathing Hyper-Ventilation Method
*Hajo’s ervaringen en inzichten
*BERGAF MET WIM HOF

*verslag van een bezoeker van Wim Hof Method Workshop.

PROCES
Zoals gezegd is en blijft wisseldouchen, kouddouchen eigenlijk, de basis van koudetraining.
Buiten in koud water gaan is zeker in de winter fantastisch, de zee is het allerbest,
dit kan die totalitairdere tintelrush geven. Indien verantwoord uitgevoerd!

Je handen/voeten  in een bakje met ijswater houden  is een aanvullende methode.
Dit staat beschreven in “Koud kunstje”.
Wordt warm aanbevolen  voor mensen die snel last hebben van koude klauwen en bevrozen poten.

Er bestaat tegenwoordig zogeheten Cryotherapie. Dat duurt ook maar een paar minuutjes. Nadeel is dat het geld kost en je moet specifiek naar die locatie toe.

KOP-ONDER-DE-KRAAN
Dit is de beloofde GOUDEN TIP.
Korte directe koutraining! Zo gepiept! Kan snel tussendoor en dat is prettig.
Behalve natuurlijk wanneer je een ingewikkeld kapsel bezit...

Voor mij een perfecte ‘opwarmer’ bij de start van een thuiswerkflow, je kan dit ook uitvoeren als afsluiting  of tussendoor even. Doe dit tegenwoordig  direct wanneer ik uit bed kom: “Goeiemorgrrom!”

Wake up! Gewoon je hoofd een minuutje ofzo  onder de koude kraan douwen.
Ja daar waar de meeste mentale stressopbouw
en overbelasting plaatsvind. Met ademsteun: volledig in en uit.
Je kan variëren met de straalgrootte, alsook met de precieze plek waar je de straal richt.
Bijvoorbeeld op een bepaald punt bovenaan de nek, net onder de schedelrand.
Alleen je gezicht met koud water plenzen  kan ook.
‘Zelf verzonnen’. Voorwaar ik zegje: “dit is geweldig!”. Met lekkere handdoek onder handbereik.

Schonk mijzelf met kerst een ijsbad van 20 minuten.
IJSBAD BINNEN
Of binnen in een ijsbad. Ga dit voortaan zelf sporadisch uitvoeren. Overwoog om hiertoe een vrieskist te kopen.
Maar je kunt gewoon pakken ijsblokjes uit de supermarkt in een ligbad(je) mikken, dat is niet zo duur:
voor een paar euro’s ben je daarmee klaar.
Toch is het buiten meestal heftiger. Omdat het water daar beweegt en de buitenlucht vaak kouder is.
Gemerkt dat in de winter kouddouchen heftiger is dan een ijsbad. In de zomer is het andersom.
Wegens de watertemperatuur.

BUITENTRAINING  
Buiten in koud water gaan is een andere component van koudetraining.
Stilzittend of zwemmend: dat laatste is wel kouder hoor.
Zomer of winter maakt ook hemelsbreed verschil in watertemperatuur.

De buitentraining kan leuk zijn, al is dat aspect voor mij niet verplicht,
zodat ik daar niet automatisch afhankelijk van ben!
Ga gewoon, dus soms met een zonzegening, soms inclusief een straffe wind: hoeiii;
je kan alleen gaan of samen. Oef!

Ik ga vrijwel altijd eerst rrrennen. Dat werkt opwekkend  en zorgt voor de gewenste opwarming.
Hierbij wordt het adempompen al geactiveerd. In buitenlucht, yes!
Tijdens het rennen strip ik mij gaandeweg van bovenkleding.
Mijn eigen koukracht-methode.

Het basisprincipe blijft: volledig in  en ook goed uitademen. Ik richt mij tegenwoordig op langer uitademen,
wanneer dit lukt. Dat kun je doen met hulp  van allerlei ademhalingsritmes.

Voer verder vooraf en ook tussendoor wat exercises uit: kniebuigingen en opdrukken zijn geschikte buitenoefeningen.  
Ren trouwens liefst op gras, pak daarbij graag wat rondjes op blote voeten  voor meer natuurcontact. 

Dan het water in! De geliefde Gaasperplas in mijn buurt is m’n favoriete zwem-/duikplek.
Vlak ervoor ga ik door een directe ademhalingsoefening te doen  nog eventjes directer zuurstof laden.
Helemaal in- en helemaal uit-ademen, de gecontroleerde soort hyperventilatie als oppepper.

In het water aanbeland ga ik juist richten  op vertraging van ademhalen. Wanneer ik stilzit.
Met zwemmen geldt volgens mij qua ademhaling  volgens mij hetzelfde als voor rennen.  

In de winter bij echt koud water  ga je vaak vanzelf eerst heel snel ademen, het is toch een soort schok (de switch),
een ongemakkelijk moment. Het blijft de kunde  om in ieder geval zo spoedig mogelijk  weer de ademhaling te vertragen.
Hierdoor word je superzen.

Of je in het water beweegt  maakt best veel uit. Wanneer je stil blijft zitten  vormt zich namelijk een iets warmer beschermend, isolerend laagje water  om je lichaam heen. Plus kopje onder gaan maakt bij koud water vrij veel verschil!
Richting winter zwem ik vooralsnog met m’n hoofd boven water.

Wind buiten maakt het fiks kouder, vooral wanneer je nat uit het water komt. Heb daarom grote badhanddoeken,
ga er voortaan 2 meenemen of die hele grote proberen te scoren.
Sinds kort bezit ik neopreen handschoenen en voetschoenen.
Want handen en voeten geraken als eerste verkleumd  en kunnen in het proces van weer doorbloed worden  
pijnprikkels gaan produceren. Het heeft geen nut om de halve dag met bevroren poten te blijven banjeren.

MILDERE VORMEN
Er zijn lichtere vormen van koutraining in het dagelijks leven. Je kan de verwarming uitzetten.
Bij mij is het in de winter soms 13 graden. Dan kun je in een Tshirt gaan zitten. Heel simpel maar basaal.
Het went, het went.
Kwam hierop doordat ik tattoos op m’n armen had laten plaatsen in wintertijd.
Terwille van betere genezing dien je deze niet af te dekken, ze moeten bloot blijven. Dus moest m’n extra truien uittrekken, de omstandigheden noopten ertoe. In de winter buiten fietsen is natuurlijk ook koutraining!

PERSOONLUK PROCES versus REGIME
Persoonluk proces  gaat over het systematisch stapsgewijs opbouwen.
Met respect voor de eigen grenzen  vanuit helder bewustzijn van je beginsituatie en (mogelukke) flow van het moment.
Aansprekend inspirerend  en tegelijkertijd  serieus realistisch.
Op die manier valt de uitdaging van (liefdevolle) discipline op z’n plek,
alsook het genieten van je comfortzone; deze zijn en blijven beiden belangrijk!        
Leren om het eigen lichaam te voelen  en zelf de geest te kunnen begeleiden, daar gaat het om.

Een regime volgen kan ook. Dat is een soort algemene methode  die door anderen verzonnen is.

Wanneer je niet goed weet waar te beginnen is dit wellicht een magistrale mogelijkheid
om kennis te maken. Je doet tenminste wat, je begint en dat is winst.
Het blijft de kunde en eigen verantwoordelijkheid  om dan een passend regime te selecteren.

COOL CHALLENGE
Dit project, gekoppeld aan een onderzoek, hield in dat zichzelf aangemelde deelnemers  
gedurende 1 maand lang  elke dag koud gingen douchen volgens vastgesteld protocolplan. Tenminste: 3 van de 4 groepen,
want 1 groep douchte welgeteld 0 seconden koud, dit was de controlegroep.
De andere groepen respectievelijk 30, 60 en 90 seconden. Iedere dag, zonder variatie...
Het ging om gezonde onervaren deelnemers tussen 18 en 65 jaar oud.  
Tevoren was ¼ van het aantal aanmeldingen al uitgeselecteerd, dat is niet mis. Na 3 maanden was de laatste vragenronde.

Ik vermoed dat
nogal wat mensen afhaken  bij en na deze uitdaging,
volgens mij omdat het ‘algemene’ standaardproces te geforceerd voor hen is.  
Het wordt dan uitvoeren van een regime dat eerder tegenzin op gaat wekken...

Inderdaad meldden de resultaten liefst 20% uitvallers  tijdens de test van 1 maand.  
En dit betreft mensen die het zelf graag wilden proberen he. Ik vind het veel.
Na 3 maanden was iets meer dan 60% der onderzochten  nog steeds aan het kouddouchen
en wilde 90% hiervan daarmee doorgaan.

Bij presentatie van resultaten wordt vaak aandacht gevestigd op uitzonderlijkere succesgevallen,
maar hoe zit het met de hoofdmoot?
Een dergelijke challenge kan wel degelijk een waardevolle kennismaking zijn, maar kan ook weerzin creëren.
Een beter passende persoonlijk afgestemde wijze  zou meer resultaten op langere termijn op kunnen leveren.
Verder is deelname aan een dergelijk traject natuurlijk mogelijk een sociale steun.

Er is geen sprake van  dat koudetraining alleen maar om discipline gaat  en al helemaal niet over zelfkastijding.
Belangrijk is om niet te forceren, geen overmoed dus, maar eveneens niet alleen in je comfortzone blijven hapereh.
Als je het goed doet  heeft kouddouchen dus geen ruk met zelfkastijding te maken; wel met goedgericht aangaan
van confrontatie. Wanneer je forceert, jezelf overruled, kan aversie het gevolg worden. Je kunt te ver gaan!
Maar je kunt ook te weinig doen... en dan door het ervaren van gebrek aan resultaat ermee kappuh.

Je overwint gaandeweg de kou, je leert te incasseren.  
Door de moeite te investeren  om afgestemde methodiek te volgen  krijg je het niet echt koud nameluk!
De koude wordt tegemoedgetreden  als een gezonde uitdaging  om te gaan beheersen.

OPWARMING is heel belangrijk bij koudetraining, essentieel zelfs!!
Door middel van afgestemde fysieke inspanning vooraf, door bepaalde ademhalingsbeoefening  en/of
zelfs door visualisaties: het direct werken met geestkracht.
Voor uitgebreidere beschrijving van deze elementen ter opwarming zie verderop bij:
MANIERTJES OM KOUDE TE LEREN TROTSEREN. 

Kouddouchen als basis van koudetraining dus.
Dit proces van kouddouchen valt binnen mijn ervaring onder te verdelen in 3 FASEN.


FASE1: koud AFDOUCHEN (1.warm 2.koud)
De originele wisseldouche. Ge begint met normaal warmdouchen. Aan het eind daarvan ga je koud!
Zolang je het zonder echt forceren volhoud. Kan enige seconden zijn! Of een halve minuut. Hele minuut. Langer?
Er bestaan allerlei varianten:  
dat je tussendoor telkens eventjes koud gaat, een aantal seconden, volgens bepaalde patronen/ritmes.

Je kan hierbij variëren met de ingemixte hoeveelheid koud water. Dat is ook een TRUCJE.
Zelf heb ik dit nooit gedaan, bij mij is het gewoon warm(er) of helemaal koud. Geen gedraal.

Het blijft toch altijd weer even die SWITCH maken: die overgang naar koud is een stressprikkel.
Dit gegeven kun je beter simpelweg accepteren. Jazeker! "Kom maar op".

Dus zodoende leer je beter met een goedgedoseerde portie stress om te gaan.
Langer aan kou blootgesteld worden  geeft je lichaam ook weer extra trainingsstress, dus positieve stress  
mits juist gedoseerd.

Onthoud  dat het evenzeer discipline kan vergen  om soms minder te doen...
Als je de neiging hebt om (bij tijd en wijle) teveel te pushen, dan kun je inplannen om niet altijd zo lang als je kan koud te douchen.

TRUCJE

Voor het kunnen aankunnen der koude  is het (geleidelijk) opvoeren van de warmte
(niemand douched met alleen heet water, dat is onmogelijk), een middeltje om beter kou te kunnen weerstaan.
Zodat je de situatie oproept dat je daarna blij bent  dat de kou aanmag!

Er bestaat een nog mildere variant. Wat een spirituele zuster van mij ‘een borreltje’ noemt.
Dat is een beker koud water over je borst gieten terwijl je onder de warme douche staat of in bad ligt.
Toch eventjes die kleine koudeprikkel, een verademing!

Waar blijft de tijd?
In den beginne lette ik weinig op de tijd. Echter de trainer in mij  suggereerde om ook te gaan experimenteren  
met een bepaalde tijdsduur van het warmdouchen, dit ging ik aldus gaandeweg korter doen.
Soms langer, soms korter, soms zonder op de tijd te letten. En eveneens geleidelijk aan  natuurlijk langduriger koud.

FASE2: BEGINNEN met kouddouchen (1.koud OF 1.koud 2.warm 3.koud)

Het geschiedde na een klein halfjaar. Stond nakende onder de douche en de warm deed het op dat moment niet.
Dacht: ‘fop it, ga het gewoon gelijk doen!!’ 

Begon op dat moment dus met koud, 1 minuut, en dat beviel best. Die manier kwam toen ook in m’n repertoire.
Bleef dit afwisselen met FASE1, dat was op dat moment  mijn comfortzone geworden.
In plaats van dit ALLEEN KOUD middels een regime  standaard te gaan handhaven,
volg ik mijn eigen flows  met daarbij een mogelijke extra variatie  door koud-warm-koud in te voeren.
Dus koud beginnen en daarna FASE1 eraanvastplakken. Is chiller!

Alleen koud douchen is zo gepiept. De snelle opfrisser alvorens je werk!

Overigens ga ikke soms, 1 of 2 maal per week, na mijn werk ’s-avonds in een warm bad.
Puur om te relaxen! Dat is ook onmisbar.

Verrukkelukke variatie is wat ik noem de DRIETRAPSRAKET: koud -warm- koud -warm- koud.
Meestal van kort naar lang. Dus bijvoorbeeld eerst 1 minuut koud, daarna weer even heerluk heet;
daarna 2 minuten koud  en dan wederom hotter-than-hell, met tot slot de koufinale.
Maar je kan ook de 2e keer koud  als maximum pakken. Je kan het ook zonder tijdslimieten doen.
Check het zelf! Experimenteer er naar hartelust mee, er zijn velevele varianten mogelijk.
Kijk wat past en werkt. De drietrapsraket neemt meestal wel wat meer tijd, dus misschien geschikt voor langere dagen, wanneer het uitkomt. Als ik meer moe ben  dan is dit ook vaak weldadiger.

FASE3: LANGER alleen koud douchen (1.koud.>)
Vergelijkbaar met buiten zwemmen, in zwembad of zee. 

Ben na afgelopen voorjaar in deze FASE3 aangekomen. Heel stapsgewijs opgebouwd.
In FASE2 ging ik dus soms, geleidelijk aan, alleen koud douchen. Telkens die minuut pakkend.
♫Met de stopwatch om de pols♪. Vervolgens sporadisch 2 minuten.
En in de vorige winter een kleine challenge van 3 dagen achtereen  3 minuten alleen koud.
Vervolgens flowde ik telkens weer terug. Zie ook het kader over GOLFBEWEGINGTRAINING.

Dit vroege voorjaar, na een intense* zwembeurt in koel buitenwater, besefte ikki dat ikke ook een stuk langer alleen koud kan douchen.

Gewoon doen, wanneer de tijd daar is tenminste, mits je erin kunt flowen.
Want forceren werkt tegen, dat weetje.
En daar sta je dan, na zo’n 1,5 jaar vrijwel dagelijks een koude douche te pakken,
er ineens een vol kwartier lang ALLEEN KOUD onder, te spacen in de stilte.
Dat gaf wel eventjes een kickske.

Gaandeweg kan de lengte aldus opgevoerd worden. Houd het persoonluk he!
AFWISSELEN mag  want het hoeft niet altijd zo lang mogelijk! Acht het zelfs beter om expres terug te schakelen, terug naar je eigen comfortzone. Vast voorbereidend op een volgende uitdaging!
Zo wordt een gewoonte namelijk gestabiliseerd.
Discipline is ene onmisbare factor, maar dient aangewend te worden  
binnen persoonlijk passend flowbeheer. Hoezee!
Middels de genoemde maar nog niet beroemde GOLFbeweging-training.

Herken deze fasens eerlijk gezegd achteraf, deze waren bij mij  geen vooropgesteld straf plan.
En kan zeker anders, deze methode is geen blauwdruk voor hoe het zou moeten.
Mijn centrale intentie is, was en blijft: ONTWIKKELING.
Stapsgewijs is daarbij heel veel zeer belangrijk.
Ter voorkoming van opbouwen van aversie.

VOETNOOT:
*had er tevens mee te maken dat ik de coronastress gebruik  als prikkel voor meer gezonde discipline

LINKS PROCES:
*Natuurlijke Linda doet mee:
*New Scientist over de cool challenge, met blog               
*OFFICIEEL ONDERZOEK

DE WAARDE VAN GEWOONTE
Opbouwen van ondersteunende gewoontes. Dat helpt!
Terwille van bijvoorbeeld meer gezondheid  in een brede definitie.
In eigen beheer. Heerluk, eigen baas zijn.

GEWOONTES STROOMLIJNEN JE LEVEN.
In den beginne beoefende ik het kouddouchen nog niet iedere dag, wel een paar maal per week.
Maakte kennis. Nam deze tijd. Maar alras ging ik de uitdaging aan  om dit iedere dag  uit te gaan voeren.
Omdat ik voordelen bemerkte, dus vanuit die feedback.

COMMITMENT? Afspraak met mijzelf!
In zekere zin maakt dit het proces makkelijker, omdat je dan daarover  geen keuze meer hoeft te maken.
Die drempel is dan bij voorbaat al geslecht. Mijn afspraak was simpelweg: in de ochtend kouddouchen,
met inzet voor passende handhaving.

Dus in voor- en tegenspoed.
Want als je persee zin moet hebben  dan stel  je je afhankelijk op  van het direct aanwezig zijn van voorspoed.

Tegenzin kan ondervangen worden door het creëren van flow. Met inbegrip van acceptatie
en gebruikmaking van de normale neerwaartse gang van golfbewegingen binnen je flows. Ziezo!

Inclusief voldoende uitdaging (bijvoorbeeld op een vroeger tijdstip  of langer koud douchen)
-middels liefdevolle discipline-
EN, dat wil ik nog eens ‘stressen’  toch voldoende comfortzone, zodat je relaxed lief blijft voor jezelf! 

Deze dynamiek houdt de boel aangenaam zat.
Zodoende kun je zelfs, betreffende koudetraining, op den duur structureel van de kou leren te genieten;
je ontwikkelt je weerstand, hebt er minder last van.
Warm blijft vanzelfsprekend ook heerluk, ik stel dat afwisseling  meer diepgang in de ervaringen schept.

Ontwikkeling is gebaseerd op voortdurende regelmaat. Had ik al gemeld maar velen vergeten dit zomaar.
Initiatief nemende om je flows te volgen, deze begeleid uit te bouwen. Op en neer.
Bij voorkeur als een soort golf.
 
Dus beter geen ‘alles of niets’: een regime is alleen voor echte beginnelingen (die anders misschien helemaal niets doen). Opbouwen van werkelijk duurzame eigen gewoontes is iets anders dan het (na- )volgen van een star plan ‘voor iedereen’, bedacht door een ander. Dat gaat dan vaak even een tijdje goed en daarna kappen velen er weer mee.
Anderzijds kan een voorgeprogrammeerde manier (tijdelijk) een houvast geven.

GOEDGERICHT EXPERIMENTEREN  dient om je ontwikkeling  zelf te leiden en te stroomlijnen.
Niet te wild, niet te tam. Je gewoontes constant blijven bijsturen. Gedreven en relaxed tegelijk.

Vanuit realistisch persoonluk passend ‘master’-plan.   
Inclusief voortdurend geplande korte evaluatiemomentjes  om je planning te finetunen,
steeds weer doorstromend aan te passen.
Zo ging ik onlangs, na een opgelopen koublessure n.b. weer wat terugschakelen. Niet persee iedere dag douchen.
Maar blijf de koutraining toepassen voordat ik ga werken.

Die feedback bijhouden dus, ik noteer mijn inspanningen  op een speciaal kalenderblad.
Dat is zo gepiept. En stukjes tekst rangschik ik onder EXERCISE in een dagboekie.
Dan kan ik teruglezen ter evaluatie en verbetering.

Jezelf leren ‘lezen’ = je lichaam voortdurend voelen, bijvoorbeeld ook middels een bodyscan-oefening,
alsmede begrijpen en vandaaruit zelf begeleiden  is een vaardigheid die past bij de nieuwe tijd.
Je zou kunnen zeggen dat dat een vorm van  een NIEUW NORMAAL is!

deel2

deel2